بدون عنوان

نفس مامان سلاااااام ...

صبح اولین روز ِ ربیعت بخیر.بالاخره محرم و صفر تموم شد.دوماه عزاداری ... دوماه غم و ماتم ...

یکم که بزرگتر بشی بیشتر حسش میکنی.توی این دو ماه هرچقدر هم اراده کنی که شاد باشی

نمیتونی.ماتم حسین با گوشت و پوست ما عجین شده.من که امروز واقعا احساس سبکی میکنم.

دیشب یه اس ام اس خیلی خوشگل از دایی خان دایی داشتم .می نویسم تا برات یادگاری بمونه :

"با اجازه ی مادرِ سادات ، رخت عزای پسرش را نه از جان بلکه از تن در می آوریم   و می گوییم

:حسیــــــــــــــــن جان،داغِ تو تا ابد بر دلهای ما تازه و ماندگار خواهد بود ..."

توی این ماه همش جشن و شادی داریم.تولد پیامبرمون ... آغاز ولایتعهدی حضرت مهدی ...

وچندین مناسبت دیگه که به بهونشون دور هم شادی می کنیم.

از خدا میخوام عزاداری های مارو هرچند اندک ، قبول کنه و تو و تمااااااااااااااام بچه های این

سرزمین و سایر سرزمین ها رو سالهای سال زنده و سالم بداره ...

از خدا میخوام هرچی بزرگتر میشی ، عشقت به حسین (ع) و آزادگی و آرمانهاش بیشتر و

عمیق تر بشه 

آمیـــــــــــــــــــــــــن ...